Galeria      
         
      24 września 2017 r. Dziecięcy Zespół Folklorystyczny „Przyprostyńskie Koziołki” wystąpił podczas 48. Turnieju Dudziarzy ...
 Dofinansowano ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego   Dzień 1 Dzień 2 Protokół z Konkursu na Młodego Muzyka ...
Program: 14:30 – wyjazd Zespołu z Przyprostyni do Kościoła w Zbąszyniu15:00 – msza św. w intencji Zespołu RegionalnegoPo mszy św. ...
  W sobotę 09.09.2017 r. na campingach przy baszcie odbyło się spotkanie integracyjne rodziców i dzieci należących do zespołu ...
Serdecznie zapraszamy na spektakl    
Galeria Baszta oraz Zbąszyńskie Centrum Kulturyserdecznie zapraszają instalację oraz performance pt.: "Łzy"autorstwa ...
Prev Next

MUZEUM ZIEMI ZBĄSZYŃSKIEJ I REGIONU KOZŁA – HISTORIA


W 1935 roku na konferencji nauczycieli rejonu zbąszyńskiego w Łomnicy, Antonina Woźna przedstawiła referat na temat regionalnych strojów ludowych i zaprezentowała folklor zbąszyński z grupą taneczną i kapelą koźlarską. Wtedy właśnie podjęta została uchwałą o pielęgnowaniu i zachowaniu pamiątek przeszłości, tak zrodził się pomysł utworzenia muzeum.

Jesienią 1937 roku podczas kolejnej konferencji nauczycielskiej, idea utworzenia muzeum zaczynała się urealniać. Powstał „Komitet Trzech” (byli to kierownicy zbąszyńskich szkół: Stefan Wojciechowski, Józef Kapelczak  i Jan Tomiński), który miał za zadanie zbadać warunki do utworzenia muzeum w szkole w Przyprostyni. Pozytywna opinia spowodowała powstanie Komitetu Założenia Muzeum Regionalnego Ziemi Zbąskiej  z prezesem Antonim Lubińskim na czele. Powołani zostali również członkowie odpowiedzialni za poszczególne działy muzeum, w tym Antonina Woźna zajmująca się etnografią. Muzeum składało się z dwóch pomieszczeń, w których prezentowano prócz rodzimego folkloru, również numizmatykę, prehistorię, przyrodę
i jakże ważne dla mieszkańców, zbiory dotyczące Powstania Wielkopolskiego.


Otwarcie Muzeum Regionalnego Ziemi Zbąskiej w Przyprosytyni – pierwszego muzeum na wsi polskiej, nastąpiło 20 lutego 1938 roku. Zaproszeni goście, przedstawiciele władz wojewódzkich i powiatowych byli od wrażeniem zaangażowania miejscowej społeczności w to wydarzenie. Uroczystość uświetniło przygotowane przez Antoninę Woźną widowisko ludowe pt. „Wesele Przyprostyńskie”, które prezentowane jest po dzień dzisiejszy
w niezmienionej formie przez Zespół Regionalny z Przyprostyni.


Przy wsparciu Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego planowano dalszą rozbudowę muzeum i rozszerzenie badań naukowych
w regionie. Plany te przerwały działania wojenne w 1939 roku.


Muzeum zostało zamknięte po zajęciu Wielkopolski przez Niemców. Niestety w czasie okupacji hitlerowskiej większość zbiorów zginęła lub została zniszczona. Po wojnie, Muzeum nie zostało odtworzone, nie tylko z powodu braku muzealiów, ale dlatego, że zabrakło na nie pomieszczeń.

W latach 50 – tych na naszym terenie bardzo aktywnie działali harcerze. Od nich wyszła inicjatywa zorganizowania wystawy ocalałych eksponatów  
z dawnego muzeum. Idea reaktywowania muzeum poparta była przez zbąszyńskich nauczycieli: E. Liczbańskiego i F. Zierke, którzy doprowadzili do otwarcia wystawy w wieży bramnej. Wystawa cieszyła się ogromnym zainteresowaniem. Dzięki zaangażowaniu władz miejskich i powiatowych oraz wsparciu finansowemu Prezydium Miejskiej Rady narodowej powstał projekt adaptacji wieży bramnej na muzeum etnograficzne. Uroczyste otwarcie nowego muzeum nastąpiło 17 lipca 1965 roku, a kierownictwo placówki powierzono Franciszkowi Zierke.

W 1966 roku Muzeum Regionalne Ziemi Zbąszyńskiej, przeszło pod patronat oddziału PTTK-u. Dzięki zaangażowaniu kustosza, muzeum powiększyło swe zbiory drogą darowizn i zakupów. Odbywały się tam lekcje historii, odczyty i prelekcje w ramach „Wieczorów Zbąszyńskich”. Na potrzeby muzeum próbowano również zaadoptować pomieszczenia piwnicze, jednak z powodu braku odpowiedniej klimatyzacji, nie można było tam przechowywać zbiorów.

W latach 1982 – 1985 przystąpiono do prac remontowych oraz rekonstrukcji wieży bramnej, odtwarzając także fosę.

W 2000 roku zbąszyński oddział PTTK-u został rozwiązany, a zbiory zostały przekazane Zbąszyńskiemu Centrum Kultury, które zorganizowało wystawy czasowe:

- 2000 r. – Zbąszyń na starych fotografiach
- 2001 r. – Kapliczki i krzyże przydrożne
- 2002 r. – Pradzieje Ziemi Zbąszyńskiej

W kwietniu 2004 roku zostało otwarte Muzeum Ziemi Zbąszyńskiej i Regionu Kozła. Mieści się ono w centralnej części miasta, w zabytkowym budynku na Rynku miejskim, po dawnej szkole. W związku z przeniesieniem oddziałów szkolnych 0 – owych do budynku Szkoły Podstawowej, ówczesny burmistrz Zbąszynia Rafał Suchorski, zdecydował o przekazaniu obiektu Zbąszyńskiemu Centrum Kultury w celu utworzenia Muzeum Ziemi Zbąszyńskiej i Regionu Kozła. Okazały budynek dawnej szkoły ewangelickiej oraz powojennej „podstawówki” został zaadaptowany na nowe miejsce ekspozycyjne zbiorów historycznych, dotyczących ziemi zbąszyńskiej i całego „Regionu Kozła”.

Pracownicy Zbąszyńskiego Centrum Kultury sami przygotowali i zorganizowali ekspozycje, które po dziś dzień cieszą oko zwiedzających. Pomocy historycznej udzielili: Zenon Matuszewski, Wacław Czuchwicki, marian Andrzejak, Kazimierz Olejniczak oraz Marek Modrzyk. Przy pierwszej renowacji strojów ludowych z Muzeum współpracowała Pani Katarzyna Adamczak. Do dnia dzisiejszego placówka korzysta z pomocy członkini „Wesela Przyprostyńskiego” Pani Janiny Centkowskiej. Stroną estetyczną wszystkich ekspozycji muzealnych zajmuje się artysta plastyk Ireneusz Solarek.

Muzeum formalnie nie ma statutu muzeum. Jest elementem składowym instytucji kultury, ją jest Zbąszyńskie Centrum Kultury. Eugeniusz Kurzawa, pisząc o otwarciu Muzeum podkreślił, że „Pracownicy Zbąszyńskiego Centrum Kultury, którzy przygotowali Muzeum do otwarcia, zrobili to profesjonalnie w każdym calu”. I tak jest do dzisiaj.